"ชีวิตที่ดี"
เธอสามารถพูดคำนี้ได้ แม้ไม่มีแฟน
"ชีวิตที่มีความสุข"
เธอสามารถพูดคำนี้ได้เช่นกัน
แม้จะต้องถือกระเป๋านักเรียนเองแล้วเดินกลับบ้านคนเดียวทุกวัน

เรื่องสำคัญ คือเราต้องไม่สงสารตัวเอง
ต้องไม่คิด ว่าการเดินคนเดีนสเป็นปมด้อย

ก็แค่..ไม่มีคนถือกระเป๋าให้ จะเป็นไรไป ในเมื่อมือเราก็มี
ไม่มีคนคอยมาชวนเรากินข้างตอนพักกลางวัน ไปกินกับเพื่อนก็ได้นี่นา
ไม่มีคนคอมจับมือตอนข้ามถนน โธ่! เราไม่ได้ตาบอดซะหน่อย
และ ถึงแม้ก่อนนอน จะไม่มีคนโทรบอก "ฝันดี"
แต่การนอนหลับโดยไม่ต้องฝันอะไร
ก็ทำให้เรานอนหลับสนิทได้อย่างยอดเยี่ยมไม่ใช่หรอ?!?

และเมื่อเห็นคนที่เขามีความรัก เดินจับมือกันผ่านหน้าเราไป
เราต้องไม่อิจฉา แต่ควรจะยิ้มยินดีกับเขา
เพราะการที่เรากำลังทำตัวเองให้มีความสุข
และเป็นหญิงแข็งแรงอยุ่ได้ด้วยตัวเอง แม้ไม่มีแฟนอยางนี้
ไม่ได้หมายความว่า เราต้องมองความรักในแง้ร้าย
แต่หมายถึง ก่อนที่เราจะรักใครด้วยหัวใจของเรา
ก่อนที่ "คนที่ใช่" จะเดินมาพบกัน
เราต้องรักตัวเองให้เป็นก่อน และต้องอยุ่กับตัวเองให้ได้ซะก่อน